← Blog
Oyun Geliştirme
12 Temmuz 2026 · 3 dk okuma

Mobil oyunda ilk 30 saniyeyi tasarlamak

Oyuncu kalıp kalmayacağına yarım dakikada karar verir. O yarım dakikada neyi göstermeli, neyi saklamalısınız?

Oyun Geliştirme

Mobil oyunlarda oyuncuların büyük kısmı ilk oturumdan sonra geri dönmez. Bu yüzden bir oyunun en önemli seviyesi son değil, ilk seviyesidir. Prototip aşamasında zamanımızın çoğunu bu ilk yarım dakikaya harcıyoruz.

Öğretici ekran yerine ilk hamle

Kuralları metinle anlatan açılış ekranları okunmaz. Bunun yerine ilk seviyeyi yalnızca tek bir doğru hamle olacak şekilde tasarlıyoruz. Oyuncu o hamleyi yaptığında kuralı öğrenmiş olur ve bunu kendi keşfettiğini düşünür. Sonraki seviyelerde de aynı yolu izliyoruz: yeni bir kural, onu anlatan bir cümleyle değil, onu gerektiren bir durumla gelir.

İlk 30 saniyede olması gerekenler

  • İlk dokunuşta bir karşılık: ses, titreşim, hareket.
  • On saniye içinde ilk başarı.
  • Yirmi saniye içinde ilk küçük zorluk.
  • Otuzuncu saniyede “bir tane daha” dedirten bir an.

Bu saniyeler katı bir kural değil, bir ritim tarifidir: önce karşılık, sonra başarı, sonra küçük bir engel, sonra devam etme isteği. Sıra bozulursa, örneğin zorluk başarıdan önce gelirse, oyuncu neyi yanlış yaptığını anlamadan oyunu kapatır.

İlk dokunuşun karşılığı

Oyuncu ekrana ilk dokunduğunda parmağının altında bir şey olmalı: nesne hareket eder, hafifçe esner, kısa bir ses duyulur, telefon belli belirsiz titrer. Bu karşılık oyuncuya “oyun seni duydu” der. Gecikirse ya da hiç gelmezse oyuncu bir kez daha dokunur, sonra oyunun bozuk olduğunu düşünür.

Üç ayrıntıya dikkat ediyoruz. Pek çok kişi telefonunu sessizde tutar; bu yüzden hareket, ses olmadan da mesajı tek başına taşımalı. Doğru ve yanlış hamlenin karşılığı birbirinden farklı olmalı, ama yanlış hamle cezalandırmamalı: nesne hafifçe sallanıp yerine döner, o kadar. Titreşim kısa tutulmalı ve ayarlardan kapatılabilmeli.

İlk seviyelerde zorluğun temposu

İlk seviye tek bir kuralı öğretir. İkinci seviye aynı kuralı farklı bir düzende tekrar ettirir; oyuncu öğrendiğini kullanmanın keyfini burada alır. Üçüncü seviye yeni bir şey ekler. Her seviyeye tek bir yeni fikir düşer; iki yeni fikir aynı anda gelirse oyuncu hangisinde takıldığını ayırt edemez.

İlk başarısızlık, oyuncu kuralları anladıktan sonra gelmeli ve ucuz olmalı. Kaybeden oyuncu bekleme ekranı ya da uzun bir animasyon görmeden, tek dokunuşla aynı seviyeye dönebilmeli. Kaybetmek öğretir; beklemek ise oyunu kapattırır.

Saklamanız gerekenler

Mağaza, günlük ödül, hesap bağlama ve reklam. Bunların hepsi oyuncu oyunu sevdikten sonra anlam kazanır. İlk oturumda karşısına çıkarsa oyuncu henüz değerini görmediği bir şey için ondan bir şey istemiş olursunuz. Her birinin doğru bir zamanı var:

  • Mağaza: oyuncunun isteyebileceği bir şey ortaya çıktığında, yani birkaç seviye sonra.
  • Günlük ödül: ilk oturumun sonunda ya da ikinci oturumun başında, geri dönmek için bir neden olarak.
  • Reklam: önce oyuncunun kendi seçtiği, izleyince ödül veren türde; oyunu bölen reklamlar ilk oturumdan sonra.
  • Hesap bağlama: oyuncunun kaybetmek istemeyeceği bir ilerlemesi olduğunda.
İyi bir ilk seviye kazanılmak için değil, anlaşılmak için tasarlanır.

Beş kişilik test nasıl yapılır?

Prototipi beş kişiye hiçbir açıklama yapmadan verin ve yalnızca izleyin. Nerede duraksadıklarını not edin; düzeltilecek yer orasıdır. Biz bu testi şu sırayla yapıyoruz:

  1. 1

    Oyunu daha önce görmemiş, ekipten olmayan beş kişi bulun.

  2. 2

    Telefonu verin ve yalnızca “oyna” deyin; oyunun ne olduğunu anlatmayın.

  3. 3

    Yardım etmeyin. Soru sorarlarsa “sen olsan ne yapardın?” diye karşılık verin.

  4. 4

    Parmağın nerede durduğunu, nereye yanlış dokunduğunu ve kişinin ne zaman size baktığını not edin.

  5. 5

    İlk tur bittiğinde susun ve bekleyin: ikinci tura kendiliğinden başlıyor mu?

  6. 6

    En sonda tek bir soru sorun: bu oyunda ne yapman gerekiyordu?

Neye bakıyoruz?

İki şeye: duraksamalara ve kimse istemeden başlayan ikinci tura. “Beğendim” sözü bir ölçü değildir; insanlar karşısındakini kırmamak için de bunu söyler. Parmağın ne yaptığı, ağzın ne dediğinden daha dürüsttür.

Her testten sonra en büyük duraksamayı giderip oyunu yeni kişilere veriyoruz. Oyunu bir kez gören biri onu ikinci kez ilk defa oynayamaz; bu yüzden her tur için yeni yüzler gerekir.

Sık yapılan hatalar

  • Uzun metinli öğretici: üç ekran boyunca kural okutmak. Oyuncu okumadan geçer ve ilk seviyede yine ne yapacağını bilmez.
  • Oynamadan önce kayıt: e-posta ya da hesap istemek, oyuncuya henüz hiçbir şey vermeden ondan bir şey istemektir.
  • İlk ekranda çok fazla düğme: mağaza, ayarlar, liderlik tablosu, etkinlikler… Açılışta tek bir belirgin düğme olmalı: oyna.

Bu yüzden bir oyuna görsellerden ya da gelir modelinden değil, oynanabilir bir prototipten başlıyoruz. İlk otuz saniye eğlenceli değilse bunu prototipte görmek ve değiştirmek kolaydır; seviyeler, görseller ve mağaza eklendikten sonra aynı değişiklik çok daha pahalıya gelir.

Bizimle çalışın

Aklınızda bir proje mi var?

Fikrinizi birkaç cümleyle anlatın. İnceleyip en kısa sürede kapsam, süre ve bütçe önerisiyle dönelim.